Síðasti áfanginn

Jæja fólk!

Þá er það enn eitt bloggið hérna frá Malapascua….
Dagarnir eru búnir að vera langir og þéttsetnir seinustu vikuna. Erum búin að reyna 3 svar sinnum að fara í Hammerhead köfun með ekki svo góðum niðurstöðum. Til þess að fá tækifæri á að sjá þessa skrýtnu skepnu þarf að vakna 4 um nóttina og fara í klukkutíma bátsferð lengst útá haf á köfunarstað sem heitir Kimud Shoal. Þegar komið er á leiðarenda hoppum við út í hjá sokkinni eyju og látum okkur sökkkva hægt og rólega þangað til við erum komin að brúninni á eyjunni. Þá er synt útí bláinn og eina sem hægt er að sjá er hafið bláa hafið. Svo bíður maður bara og vonar að sjá allt í einu skuggan af þeim koma nær. Þegar Kristján fór í fyrsta skipti þá sá hópurinn hans 1 koma eldsnöggt en hætta svo við…þessi hákarl hefur líklega verið 1 af mörgum sem voru þarna en annar hópur sem var aðeins frá sá 20 stykki synda framhjá . Ekkert smá svekkjandi að missa af þeim en við reyndum svo 2 sinnum eftir þetta og sáum enga hammerheads en þetta er sem betur fer ekki eini staðurinn til að sjá þá og á flest öðrum stöðum eru miklu meiri líkur á að sjá þá.

Eitthvað er Thresherinn líka búinn að vera feiminn seinustu vikur en við fórum í ca. 5 kafanir og sáum ekkert….en það er líka kominn nýr og flottur gestur á hreinsunarstöðina og það er Devil Rays. Þær erum við búin að sjá alveg þó nokkrum sinnum í staðinn fyrir Thresherinn sem er ekkert verra. Þær koma syndandi yfir mann eða fyrir framan mann og eru ekkert smá fallegar, svo geta þær heldur ekki bitið mann Þessum risaskötum er mjög vel við mikinn straum og það er búið að vera mikið af honum seinustu daga sem gæti verið skýringin á komu þeirra, hákörlunum er hins vegar ekkert svo vel við strauminn og halda sér þá frekar á meira dýpi , aðrir vilja líka nota tunglið sem skýringuna á hákarlaleysi. Þeir eru samt farnir að sjást aftur og sáum við 1 í gær og 1 í dag.

Í byrjun apríl komu ný andlit í hópinn okkkar, 2 kennarar og 1 nemi. Kennarnir eru par sem voru hérna fyrir 2 árum að læra Dive Masterinn og kennarann og eru komin til baka til að vinna smá. Fínasta fólk, kallinn er indverji sem ólst upp í Englandi og stelpan er ensk held ég en ólst uppí Suður Afríku. Neminn er strákur frá Chilé og er líka að taka Dive Masterinn, heitir Gonzalo og er  31 árs læknir.Síðan hann kom er hann búin að vera okkar hægri hönd í plástra og eyrna málum:) Lappirnar á okkur líta ekkert alltof vel út eftir helvítis flugurnar hérna sem sýkja allt sem þær komast í. Gæti verið að við þurftum hjúkkumeðhöndlun frá Siggu frænku þegar við komum heim en hún er nú vön því síðan síðast.

Námslega séð erum við búin að vera bara í verklegu, það eru 3 núna að læra kennarann og það er oft gripið í okkur til að leika nemanda fyrir þá til að æfa sig að kenna. Frekar leiðinlegt og er miklu skemmtilegra að aðstoða alvöru námskeið. Við vorum t.d að aðstoða Gonzalo á Rescue námskeiðinu hans sem var ekkert smá gaman. Fengum að leika þreytta, hrædda, týnda og dána kafara sem hann þurfti svo að bjarga. Ég var líka að leiða um daginn í fyrsta skipti hóp á stað sem ég hafði aldrei farið áður til. Það var svo reyndar ekkert mál fyrir utan að straumurinn var alveg þvílíkur, þurftum hálfpartinn að klifra niður á reipinu en ef við hefðum sleppt hefðum við sko skotist margar mílur án þess að geta stoppað. Þvílíkur hasar í þessari köfun sem var mjög gaman en það komu sem betur fer  allir heilir heim!
Kristján fékk svo að leiða danskt par sem var að taka ljósmyndanámskeið en þau voru alveg úti að aka þegar komið var í vatnið, fékk hann því nokkra reynslu í því að höndla óreynda kafara.
Gato Island er eyja í klukkutíma fjarlægð frá Malapascua sem er mjög ofarlega á listanum hjá öllum sem koma hingað að fara til. Þarna er hægt að sjá rosalega flottan kóral , sjósnáka og ekki má gleyma Whitetip hákarla.Kristján var nú þegar búin að fara þangað 2 svar en ég fékk loksins að fara í fyrsta skipti í seinustu viku. Ég var vopnuð myndaélinni hans Kristjáns og var sko meira en tilbúin til að sjá þessa hákarla. Fór með einum hópnum en hélt mér bara aðeins fyrir aftan en það er ekki gaman að keppast við að sjá hluti þegar allir eru með myndavélar og tekur 10 mín að taka mynd af einum fisk. Við fundum 2 whitetip hákarla sem láu í hálfgerðum helli sultuslakir. Þeir voru u.þ.b 2 metrar og má eiginlega segja að maður hafir verið smá skelkaður að sjá þá en þeir eru tölvuvert óhugnalegri en sæti Thresher hákarlinn. Var líka alein að skoða þá og eitt skiptið rak ég upp öskur þegar hákarlinn var ekki alveg að fýla þessa athygli og reyndi að synda í burtu. Ég held ég hafi sett hraðamet í sundi til hópsins míns. Vona að við fáum að fara þangað aftur áður en við förum en þá ætla ég að hafa Kristján hjá mér til halds og trausts:)

Körfubolti er aðal íþróttinn hérna á Philippseyjum og er Malapascua engin undantekning. Það eru 2 körfuboltavellir á eyjunni og allir bátastrákarnir klæðast körfuboltabúningum. Á laugardaginn var svo hin árlega körfuboltakeppni að byrja með svaka opnunarhátíð og skrúðgöngu þar sem allir eyjaskeggjar koma  til að sjá. Ekki er bara keppt í körfubolta en það er líka búningakeppni á milli liða og fyrir hvert lið er klappstýra sem þarf að vera líka með smá show, þær eru kallaðar MUSE hérna . Thresher Shark Divers var með sitt körfuboltalið og var fengið mig til að vera þeirra MUSE en ég hafði ekki hugmynd um hvað það var eða hvað beið mín. Mér var hent í klappstýrubúning og alltof litla hlaupaskó þegar ég kom úr einni köfuninni og beint í skrúðgönguna. Þegar við komum á körfuboltavöllinn varð mér ljóst að þetta var hálfgerð fegurðarsamkeppni en allar hinar stelpurnar voru voða málaðar og tóku þessu mjög alvarega. Svo þurfti ég að fara á miðjan körfuboltavöllinn og sitja þar þangað til röðin kom að mér. Þá þurfti ég að labba í takt við alvöru partýtónlist upp að dómurum og pósa eins og ég veit ekki hvað, eða það gerðu hinar stelpurnar ..ég gerðir smá körfuboltamúv sem vakti milla gleði og svo þurfti ég líka að kynna mig í míkrafóninn og hvetja mitt lið. Haha þetta var nú meira grínið, skemmti mér mjög vel og lenti svo í 2. sæti! Helvíti gott bara miðað við mína fyrstu fegurðarsamkeppni …hehe!

Kláruðum svo allt í gær þannig að þetta fer bara að vera búið hérna hjá okkur. Eigum bara eftir snorklprófið ógurlega en þá er látið mann drekka ógeðisdrykk þar sem alchol ræður ríkjum í gegnum snorkl með hulina grímu. Það verður eitthvað spennandi að sjá hvernig fer fyrir okkur það kvöldið. Tökum það líklega á morgun eða fimmtudaginn.
Kristján var svo að fá vinnu í sumar hjá Arctic Rafting við að guida river rafting og þarf að mæta í vinnu í enda mánaðarins. Til þess að fá vinnuna þarf hann að sitja meiraprófsnámskeið sem byrjar 24 apríl. Við þurftum því að panta flug heim í hvelli og verðum við mætt á keflavíkurflugvöll Laugardaginn 24. apríl. Jíbbbý! Aðeins 12 dagar í það þannig þið getið farið að plana heimkomu partý fyrir okkur;)

Planið var að reyna fara til Southern Leyte að kafa í nokkra daga áður en við fljúgum heim en við erum eiginlega hætt við það . Fyrsta lagi því þá þyrftum við að fara héðan á morgun og það er aðeins of fljótt fyrir okkur. Einnig komu í fyrradag 6 hópar af Tælendingum sem eru hérna að kafa svo það er alveg brjálað að gera hérna í búðinni og við vildum endilega hjálpa til , gott að fá smá reynslu og auðvitað fríar kafanir;) Sparar okkur allaveganna alveg heilmikið í ferðakostnaði líka þannig að við verðum hér Malapascua fram að næsta mánudag. Þá ætlum við að kíkja aðeins í Cebu City og spóka okkur um  í mollunum þar í 1 til 2 daga og fljúga svo til Manila á miðvikudeginu. Þar þurfum við að gista í 1 nótt en við eigum svo flug á fimmtudeginum til Kuala Lumpur. Lendum þar um miðjan dag en Air Asia fljúga til London á hverjum degi frá KL klukkan 15:30 svo við missum af því flugi. Þurfum því að gista aðra nótt í KL en fljúgum svo til London daginn eftir og verðum lent á Stansted á föstudagskvöldinu. Ekki er flogið til Íslands á þeim tíma svo enn og aftur þurfum við að finna okkur gistingu. Ætlum ekki að gista á hóteli í þetta skiptið heldur fá að kúra okkur yfir nóttina hjá Jason vini hans Kristjáns sem hann var með í Suður Ameríku. Loka flugið verður á laugardeginum í hádeginu og verðum við lent 13:30 á Íslandi eftir 4 daga ferðalag….Úfffffff það verður gott að komast loksins heim eftir öll þessi flug og knúsa og kyssa alla:)

Við seigum þetta bara í bili , ætli þetta verður ekki seinasta bloggið hérna frá Philippseyjum en við verðum svo byrjuð að safna strax fyrir næstu ferð þannig að það verður spennandi að sjá hvar næsta blogg verður skrifað.

Sjáumst hress og kát á klakanum og endilega einhver sem á eftir að fara skoða eldgosið að taka okkur með…
Kveðja

Auli Jónsdóttir og Stjáni Steypa

P.S nýjar myndir væntanlegar