Seinustu dagarnir…

Jæja núna förum við bráðum að pakka saman í töskur og fljúga til Asíu! Það verður fínt að komast í ódýrara umhverfi en buddan er búinn að fá að finna fyrir því hér í dýru Ástralíu…

Nutum okkar vel í seinustu viku hjá Boner fjölskylduni í Anglesea…Veðrið var samt ekki uppá marga fiska en það glitti nú alltaf eitthvað í sólina. Ætluðum að fara surfa á mánudeginum og röltum niður á strönd þar sem blasti við okkur sléttur sjór þannig við þurftum að snúa við. Kristján fékk sér sundsprett með hawian sling sem er spjót til að veiða fiska meðan maður snorklar. En skyggnið var svo lélegt að það sást ekkert í kafi. Við elduðum svo dýrindis kjúklingarétt um kvöldið og horfðum á sjónvarpið. Daginn eftir fór Kristján á fætur eldsnemma um morgunin en nú var komið að því að kíkja með Gary (pabba kane)  á Crayfishveiðar! Crayfish er stór Ástralskur humar sem Pabbi hans Kane vinnur við að veiða. Þar sem hann notar frekar lítinn bát var ekki nóg pláss fyrir mig en þeir fóru 3 saman Gary, Kristján og hjálparahöndin hans sem heittir Charlie. Hjálparahöndin er alveg eins og sjómaðurinn í Simpsons og var varla hægt að skila orð af því sem hann sagði en hann urraði bara orðunum útúr sér. Frekar fyndinn maður með langt skegg og er ekki mikil áhugamaður um hreinlæti! Óheppnin var eitthvað að elta þá þennan morgunin en þeir fengu aðeins 5 stk eða 5 kg en Gary er vanalega að fá 20-30 kg. Versti veiðdagur í 5-6 ár var staðreynd og þennan daginn borgaði Gary penning til að fara í vinunna. Næstu daga fengu þeir félagar 30 og 36 kg þannig að þeir töldu að óheppnin hafi komið með Kristjáni…Gaman samt að fá að sjá hvernig Gary vinnur en við verðum víst að bíða með að veiða en við eigum samt eftir að smakka þennan Ástralska humar.

Kíktum um kvöldið í grill hjá Elise og fjölskyldu hennar sem var mjög gott. Kristján náði í sér smá vinnu í 2 daga hjá pabba hennar og kom það sér vel fyrir okkur. Pabbi Elise er pípari en stundar það að kaupa hús á stórum lóðum, lagar húsið og byggir svo annað til að selja. Núna var hann að gera upp hús sem Elise og kærasti hennar ætla svo að flytja í eftir nokkra mánuði og þurfti hann á smá hjálparhönd að halda næstu 2 daga. Kristján var  meira en til á smá vinnu og var ekki lengi að slá til. Var hann því mættur klukkan 8 daginn eftir að rífa niður veggi og innréttingar. Meðan á því öllu stóð kíkti ég á ströndina en fór svo eftir hádegi að hjálpa Kristjáni. Sama sagan með fimmtudaginn Kristján að vinna og ég slakaði á ströndinni. Við yfirgáfum svo Anglesea á föstudagsmorgunn og brunuðum í sveitasæluna á Stonyhurst.

Helgin var ekki af verri endanum en við fengum að kíkja á dádýraveiðar hjá Ron, sem er vinur Alston fjölskyldunar. Staðurinn var ekki langt frá Great Ocean Road og var allt þakið í Gömmí trjám. Vorum 6 saman og skiptum okkur í 2 hópa. Con, Kristján og ég í einum og Bill, Ron og Margaret í hinum..Þau fóru inn eftir trjánum og ætluðu að bíða þar til myrkurs en við röltum meðfram skóginum neðst í dalnum þar sem akur var í botninum. Löbbuðum ca. 100 metra og sáum þar 1 stk dádýr vera borða gras í botni skógsins. Úfff spennan var þvílík enda fyrsta skipti sem við höfðum séð dádýr áður. Tókum ca. 10 mín að stilla Kristjáni upp með riffilinn en þetta var lúmskt erfitt skot, niður á við og skógurinn á milli okkar og dýrsins… Kristján skaut fyrir ofan dýirið og það var ekki lengi að koma sér í burtu og héldum við því leið okkar áfram. Fundum ekki fleiri dýr í þessum göngutúr og fórum því að bílunum og biðum eftir myrkrinu. Hinn hópurinn kom eftir myrkur en fengu ekki færi á neinu en sáu samt 6 dýr. Dádýr eru gríðalega stygg og erfit að læðast að þeim. Því næst var ákveðið að taka rúnt með kastaran og sjá hvort það fynndist ekki dýr. Kristján, Ron og Bill stukku á fjórhjólið með kastara og riffla að vopni. Rétt áður en þeir komu aftur að bílnum heyrðum við 2 hvelli og héldum að þeir höfðu misst aftur af dádýri. En þeir komu til baka skælbrosandi með 2 dýr sem þeir rákust á í skóginum. Kristján náði góðu skoti og feldi hindina, rétti síðan Bill byssuna og hann skaut kálfinn (bamba litla). Minnti næstum á hreindýraveiðar heima á Íslandi en dádýrin eru aðeins minni og öðruvísi í útliti, falleg dýr engu að síður.Vorum alveg hæst ánægð með þessar veiðar og fórum að sofa með bros á vör. Hlökkum líka til að smakka dádýra steik.

Dádýr

Svo rann upp bolludagur og við tókum okkur til og settum í eina uppskrift vatnsdeigsbollur. Fyrsta skipti sem ég baka þær en heppnuðust líka svona vel! Voru að vísu mjög litlar þegar við tókum þær úr ofninum og höfðu þær eiginlega ekkert lyft sér en þegar búið var að setja sultuna, rjóman og góða súkkulaðið sem Kristján gerði voru þær alveg svaðalegar. Borðuðum svaka nautasteik a la Janet og svo íslenskar rjómabollur í eftirrétt…mmmm gerist ekki betra!;) Ekki voru dádýraveiðarnar nóg til að halda gikkfingnum rólegum fram að næsta hausti svo við kíktum út á kanínu og refaveiðar eftir matinn. Alltaf gaman að fara út með kastaran og sjá hvað leynist í nóttinni með byssu í hendinni. Náðum 21 kanínum og 1 ref í okkar seinstu veiðiferð á Stonyhurst í bili.

Í dag var svo afmælisdagurinn hennar Janet og var mjög rólegt yfir hjá öllum. Dunduðum okkur bara eitthvað og vorum svo að koma úr svaka máltíð á local pubbnum hér rétt hjá. Erum alveg pakksödd hérna að pakka niður en við keyrum til Geelong á morgun þar sem við ætlum að gista hjá Kane en við fljúgum á fimmtudagsmorgunin til Brisbane með Bill. Þaðan keyrum við á bílaleigubíl niður til Byron Bay þar sem bíður okkar sól,bjór og partýgleði! Góð leið til að kveðja Ástralíuna okkar en á mánudeginum eftir tæpa viku fljúgum við til Singapore og þaðan til Cebu. Getum hreinlega ekki beðið að komast í köfunarparadís á Malapascua þar sem dögunum verður eytt neðansjávar með fjöldanum öllum af fiskum og alls konar furðurdýrum í heila 2 mánuði. Ljúft!

Vonandi hafið þið ekki borðað yfir ykkur af saltkjöti og bollum! Biðjum að heilsa í bili og þið heyrið næst frá okkur á Malapascua, litlu fallegu eyjunni okkar  í miðjum eyjaklasa Philippseyja!;-)

Malapascua

Þangað til næst amigos……

Inga & Kristján