Byron Bay og Malapascua

Erum kominn til Philipseyja eftir 3 frábæra mánuði í ástralíu. Áttum flug frá Brisbane sem er á austurströnd Ástralíu og því var tilvalið að eyða síðustu dögunum í Byron bay sem er rétt hjá Brisbane. Bill ákvað að skella sér með okkur og sletta úr klaufunum með okkur yfir helgina. Þegar við mættum í Brisbane með flugi frá Melbourne var leigður bílaleigubíll og keyrt niður til Byron með smá stoppi í Nimbin. Nimbin er smábær í fjöllunum þar sem búa bara hippar og aðrar samfélagssugur. Margir skrautleigir karektar þarna á sveimi og ekki óvipuð stemming þarna eins og í kristaníu í kaupmannahöfn. Þegar við komum í Byron bay var smá vesen að finna gistingu en við fengum að lokum herbergi. Því næst var fest kaup á takeaway pizzu og kassa af bjór. 24 bjórum og 2 pizzum seinna var haldið út og stefnan sett á cheeky monkeys. Fengum ekki að fara þangað inn útaf dýraverðinir sögðu að við værum “áberandi” ölvuð. Hélvítis ástralar og allar þeirra andskotans reglur! Það var samt nóg af öðrum stöðum þannig við flugum inná næsta stað og trölluðum þar framá nótt.

Næstu dagar voru svipaðir, bjórdrykkja og almenn gleði í Byron. Eyddum síðustu nóttinni síðan í surfers paradise sem er á miðjavegur á milli Byron og Brisbane. Fínt að hlaða aðeins batteríin eftir stífa helgi í Byron og langt ferðalag framundan. Eftir að hafa kvatt Bill flugum við frá Brisbane til Darwin, ennþá í sama landinu þrátt fyrir 4 tíma flug. Frá Darwin flugum við til Singapore þar sem Inga var stoppuð í tollinum fyrir að vera með tómt riffill skot í töskunni sinni. Löggan var kölluð til og var ég að vonast eftir að hún fengi rasskellingu sem refsingu eins og vaninn er í Singapore. En þeir þukluðu bara á allskonar pappírum, spurðu margra spurninga, gerðu hylkið upptækt og leyfðu Ingu að labba. Því næst hoppuðum við upp í einn eina flugvél og flugum til Cebu í Philipseyjum. Þar tók við 3 tíma rútuferð og hálftíma bátsferð áður en við loksins stigum fæti á Malapascua og 26 tíma ferðalagi lokið.

Eins og áður hefur komið fram er Malapascua smá eyja fyrir ofan Cebu eyjuna sem er í miðjum eyjaklassanum sem mynda Philipseyjar. Hérna búa bara 4000 manns sem annaðhvort hafa atvinnu af fiskveiðum eða ferðaþjónustu. Mjög fínt samt að það eru alls ekki margir ferðamenn hérna og er þessi eyja ennþá frekar óþekkt út í hinum stóra ferðaheimi. Það eru engir bílar á eyjunni heldur, bara göngustígar og vespur. Aðal áhugamálið hjá eyjaskeggjum hérna er hanaslagur og eru eyjan því öll morandi út í hönum sem menn eru að rækta í bakgarðinum hjá sér. Þetta veldur því að það heyrist hanagal nonstop frá 5:30 á morgnana þar til sólin sest. Held að við séum strax farinn að venjast þessu þótt þetta hafi verið pirrandi fyrst. Verður líka fróðlegt að kíkja á hanaslag fyrr en síðar.

Eftir að hafa jafnað okkur á flugþreytunni og skoðað okkur um á eyjunni hittum við alla hina sem eru líka að taka divemaster námskeiði hérna. Allra þjóða kvikindi þar á ferð, nokkrir danir, bretar, kanadískt/japanskt par og strákur frá lettlandi. Okkur lýst bara mjög vel á þennan hóp og hlakkar til að byrja að læra.
Í dag fórum við í upprifjunar köfunn til að rifja upp gamla takta því við höfum ekkert kafað í næstum 2 ár. Það gékk mjög vel og erum við meira en reddý fyrir allvöru kafanir núna. Inga (Enka eins og local fólkið kallar hana) er að byrja á morgunn á 2 daga námskeiði til að ná mér. Ég fæ þá 2 daga til að kafa mér til skemmtunar og er strax búinn að bóka mig í 3 kafarnir á morgunn. Síðan tökum við rescue diver námskeiði saman áður en við byrjum á divemaster námskeiðinu okkar. Öll þessi námskeið taka um það bil 6 vikur ef allt gengur að óskum og verðum við þá vonandi búinn að kafa hátt í hundrað sinnum.Þannig það eru bara spennandi tímar framundan. Var líka búinn eða setja inn nokkrar myndir frá Malapascua og síðustu myndirnar frá Ástralíu þannig endilega skoðið það. Annars biðjum við bara að heilsa og comment eru vel þeginn.

Kveðjur frá Philipseyjum
Kristján og Enka

Seinustu dagarnir…

Jæja núna förum við bráðum að pakka saman í töskur og fljúga til Asíu! Það verður fínt að komast í ódýrara umhverfi en buddan er búinn að fá að finna fyrir því hér í dýru Ástralíu…

Nutum okkar vel í seinustu viku hjá Boner fjölskylduni í Anglesea…Veðrið var samt ekki uppá marga fiska en það glitti nú alltaf eitthvað í sólina. Ætluðum að fara surfa á mánudeginum og röltum niður á strönd þar sem blasti við okkur sléttur sjór þannig við þurftum að snúa við. Kristján fékk sér sundsprett með hawian sling sem er spjót til að veiða fiska meðan maður snorklar. En skyggnið var svo lélegt að það sást ekkert í kafi. Við elduðum svo dýrindis kjúklingarétt um kvöldið og horfðum á sjónvarpið. Daginn eftir fór Kristján á fætur eldsnemma um morgunin en nú var komið að því að kíkja með Gary (pabba kane)  á Crayfishveiðar! Crayfish er stór Ástralskur humar sem Pabbi hans Kane vinnur við að veiða. Þar sem hann notar frekar lítinn bát var ekki nóg pláss fyrir mig en þeir fóru 3 saman Gary, Kristján og hjálparahöndin hans sem heittir Charlie. Hjálparahöndin er alveg eins og sjómaðurinn í Simpsons og var varla hægt að skila orð af því sem hann sagði en hann urraði bara orðunum útúr sér. Frekar fyndinn maður með langt skegg og er ekki mikil áhugamaður um hreinlæti! Óheppnin var eitthvað að elta þá þennan morgunin en þeir fengu aðeins 5 stk eða 5 kg en Gary er vanalega að fá 20-30 kg. Versti veiðdagur í 5-6 ár var staðreynd og þennan daginn borgaði Gary penning til að fara í vinunna. Næstu daga fengu þeir félagar 30 og 36 kg þannig að þeir töldu að óheppnin hafi komið með Kristjáni…Gaman samt að fá að sjá hvernig Gary vinnur en við verðum víst að bíða með að veiða en við eigum samt eftir að smakka þennan Ástralska humar.

Kíktum um kvöldið í grill hjá Elise og fjölskyldu hennar sem var mjög gott. Kristján náði í sér smá vinnu í 2 daga hjá pabba hennar og kom það sér vel fyrir okkur. Pabbi Elise er pípari en stundar það að kaupa hús á stórum lóðum, lagar húsið og byggir svo annað til að selja. Núna var hann að gera upp hús sem Elise og kærasti hennar ætla svo að flytja í eftir nokkra mánuði og þurfti hann á smá hjálparhönd að halda næstu 2 daga. Kristján var  meira en til á smá vinnu og var ekki lengi að slá til. Var hann því mættur klukkan 8 daginn eftir að rífa niður veggi og innréttingar. Meðan á því öllu stóð kíkti ég á ströndina en fór svo eftir hádegi að hjálpa Kristjáni. Sama sagan með fimmtudaginn Kristján að vinna og ég slakaði á ströndinni. Við yfirgáfum svo Anglesea á föstudagsmorgunn og brunuðum í sveitasæluna á Stonyhurst.

Helgin var ekki af verri endanum en við fengum að kíkja á dádýraveiðar hjá Ron, sem er vinur Alston fjölskyldunar. Staðurinn var ekki langt frá Great Ocean Road og var allt þakið í Gömmí trjám. Vorum 6 saman og skiptum okkur í 2 hópa. Con, Kristján og ég í einum og Bill, Ron og Margaret í hinum..Þau fóru inn eftir trjánum og ætluðu að bíða þar til myrkurs en við röltum meðfram skóginum neðst í dalnum þar sem akur var í botninum. Löbbuðum ca. 100 metra og sáum þar 1 stk dádýr vera borða gras í botni skógsins. Úfff spennan var þvílík enda fyrsta skipti sem við höfðum séð dádýr áður. Tókum ca. 10 mín að stilla Kristjáni upp með riffilinn en þetta var lúmskt erfitt skot, niður á við og skógurinn á milli okkar og dýrsins… Kristján skaut fyrir ofan dýirið og það var ekki lengi að koma sér í burtu og héldum við því leið okkar áfram. Fundum ekki fleiri dýr í þessum göngutúr og fórum því að bílunum og biðum eftir myrkrinu. Hinn hópurinn kom eftir myrkur en fengu ekki færi á neinu en sáu samt 6 dýr. Dádýr eru gríðalega stygg og erfit að læðast að þeim. Því næst var ákveðið að taka rúnt með kastaran og sjá hvort það fynndist ekki dýr. Kristján, Ron og Bill stukku á fjórhjólið með kastara og riffla að vopni. Rétt áður en þeir komu aftur að bílnum heyrðum við 2 hvelli og héldum að þeir höfðu misst aftur af dádýri. En þeir komu til baka skælbrosandi með 2 dýr sem þeir rákust á í skóginum. Kristján náði góðu skoti og feldi hindina, rétti síðan Bill byssuna og hann skaut kálfinn (bamba litla). Minnti næstum á hreindýraveiðar heima á Íslandi en dádýrin eru aðeins minni og öðruvísi í útliti, falleg dýr engu að síður.Vorum alveg hæst ánægð með þessar veiðar og fórum að sofa með bros á vör. Hlökkum líka til að smakka dádýra steik.

Dádýr

Svo rann upp bolludagur og við tókum okkur til og settum í eina uppskrift vatnsdeigsbollur. Fyrsta skipti sem ég baka þær en heppnuðust líka svona vel! Voru að vísu mjög litlar þegar við tókum þær úr ofninum og höfðu þær eiginlega ekkert lyft sér en þegar búið var að setja sultuna, rjóman og góða súkkulaðið sem Kristján gerði voru þær alveg svaðalegar. Borðuðum svaka nautasteik a la Janet og svo íslenskar rjómabollur í eftirrétt…mmmm gerist ekki betra!;) Ekki voru dádýraveiðarnar nóg til að halda gikkfingnum rólegum fram að næsta hausti svo við kíktum út á kanínu og refaveiðar eftir matinn. Alltaf gaman að fara út með kastaran og sjá hvað leynist í nóttinni með byssu í hendinni. Náðum 21 kanínum og 1 ref í okkar seinstu veiðiferð á Stonyhurst í bili.

Í dag var svo afmælisdagurinn hennar Janet og var mjög rólegt yfir hjá öllum. Dunduðum okkur bara eitthvað og vorum svo að koma úr svaka máltíð á local pubbnum hér rétt hjá. Erum alveg pakksödd hérna að pakka niður en við keyrum til Geelong á morgun þar sem við ætlum að gista hjá Kane en við fljúgum á fimmtudagsmorgunin til Brisbane með Bill. Þaðan keyrum við á bílaleigubíl niður til Byron Bay þar sem bíður okkar sól,bjór og partýgleði! Góð leið til að kveðja Ástralíuna okkar en á mánudeginum eftir tæpa viku fljúgum við til Singapore og þaðan til Cebu. Getum hreinlega ekki beðið að komast í köfunarparadís á Malapascua þar sem dögunum verður eytt neðansjávar með fjöldanum öllum af fiskum og alls konar furðurdýrum í heila 2 mánuði. Ljúft!

Vonandi hafið þið ekki borðað yfir ykkur af saltkjöti og bollum! Biðjum að heilsa í bili og þið heyrið næst frá okkur á Malapascua, litlu fallegu eyjunni okkar  í miðjum eyjaklasa Philippseyja!;-)

Malapascua

Þangað til næst amigos……

Inga & Kristján

Sólardagar og Sydney

Komin tími á smá fréttir hérna frá Ástralíu…Tímin alveg hreint flýgur áfram og eru aðeins 2 vikur þangað til við yfirgefum ævintýrið hér og byrjum nýtt á Philippseyjum!

Seinustu dagar janúarmánaðar voru mjög ljúfir hér í Anglesea og nutum við þess í botn að gera það sem okkur datt í hug hverju sinni. Miðvikudagurinn var frekar vindasamur þannig við byrjuðum daginn á smá strandskokki, ekki veitti af enda bjórdrykkjan aðeins farin að segja til sín! Eftir að hafa hreyft á okkur rassgatið var surfið orðið fínt en það var ennþá frekar kalt. Kristján lét það nú ekki stoppa sig og hann greip í brettið meðan ég lét mér nægja að horfa á frá ströndinni með góða bók í hendinni. Eitthvað var brimið að stríða okkur daginn eftir , litlar og stuttar öldur sem var ekki nógu gott en við létum það nú ekki skemma fyrir og drógum út reiðhjólin á heimilinu og skelltum okkur í hjólatúr. Í miðjum hjólatúrnum ákvað löggan enn og aftur að koma angra okkur en það er víst bannað að hjóla án hjálms í Ástralíu og er sektin ekki meira né minna en 154 $ ( 17.000 kr). Við sluppum þó frá þeim og þurftum ekki að borga….Gamla góða “ó we are from Iceland and didn´t know, we´re sorry” klikkar seint! Þurftum samt að segja skilið við hjólin og þá var bara tekið upp hjólabrettið og farið með hundinn þeirra , Matey út í smá bretta/hlaupa viðrun.

Loksins á föstudeginum kom þetta fína surf og við vorum ekki lengi að renna upp blautgallanum og hlaupa út í. Erum orðin frekar flink en þetta er sko ekki eins auðvelt og þetta sýnist! Getum vel gripið öldurnar og staðið upp en ekki búin að ná tökum á því að beygja…það kemur bara seinna með meiri æfingu, þetta verður allaveganna ekki í seinasta skipti sem við brunum um í öldunum! Helgin var frekar róleg í þetta skiptið , kíktum á pubbinn að sötra smá bjór á föstudagskvöldinu og vorum bara heima á laugardagskvöldinu að elda og horfa á mynd. Vorum nefnilega búin að panta okkur flug til Sydney snemma á sunnudagsmorguninn. Aðeins 78$ fram og til baka (8.000) þvílíkt gjafaverð sem ekki var hægt að láta framhjá sér fara. Katharina, þýska stelpan sem var á Stonyhurst fyrir jól var búin að bjóða okkur gistingu hjá sér og fjölskyldu sinni þannig þetta small allt saman og vorum við lent í fallegu Sydney 8 um morguninn. Kat var búin að gefa okkur nánar upplýsingar um hvernig við áttum að koma okkur til þeirra þannig við vorum enga stund að komast á leiðarenda, Bondi Beach.

Bondi Beach

Bondi er víst frægasta strönd Ástralíu en hún teygir sig í ca. 1 km langa strandlengju með tærum sjór, góðum öldum og auðvitað í góðri fjarlægð frá miðborg Sydney. Þetta er reyndar alveg eins og hver önnur strönd hefur þetta venjulega SSS eða sandur, sjór og sól en alltaf gaman að kíkja í smá sólbað og leika sér í öldunum….Urðum nú reyndar heldur betur tvísýn með það eftir að ég gleypti heila öldu í einum sopa og ældi henni svo til baka en þegar maður er smávaxin eins og ég nær maður fljótt ekki niður á botnin og þá er erfitt að ráða við öldurnar, svo brenndist bakið á Kristjáni eftir sólbaðið og olli honum óþægindum næstu daga þannig já..alltaf gaman hjá okkur á ströndinni!;)

Morgunin eftir fórum við ásamt Kat niður í miðbæ að skoða það sem Sydney hefur uppá að bjóða. Löbbuðum um Darling Harbour þar sem var fullt af herskipum ,skútum , kafbátur og gamalt sjóræningjaskip sem hægt var að kaupa á 70.000.000 $, spottprís og við erum strax byrjuð að safna fyrir því!;-) Röltum heillengi um í hitanum þegar loksins var farið að glitta í óperuhúsið. Ekkert nýtt fyrir Kristján og Kat en við löbbuðum nú alveg upp að því enda varð ég nú fá að skoða það aðeins betur. Þegar komið er að því er það eins og risastór eggjaskurn en svo koma í ljós þúsundir flísa sem gera húsið svona fallega hvítt. Ekki var hægt að fara inn en óperusalir eru nú seint spennandi þannig við héldum leið okkar áfram í garðinn fyrir aftan óperuhúsið. Ósköp venjulegur garður með flottum trjám, brunnum og blómum en þegar horft er betur eftst í trén blasir fyrir manni fullt af leðurblökum sem hvíla sig yfir daginn hangandi á hvolfi með vængina vafna utan um sig , mjög flott! Kvöldinu eyddum við  á pubbnum að horfa á úrslitaleik Australian Open sem við vorum búin að fylgjast strangt með.Eftir þennan risa göngutúr á mánudeginum ákváðum við taka þriðjudaginn rólega og tókum strætó í eitt af ríku hverfunum á Bondi. Röltum smá meðfram klettabjörginni og komum loks niður í smábátahöfn þar sem við settumst á bekk niður við sjóinn og lásum. Höfðum það notalegt þar þangað til það rigndi á okkur og hélt rigningin áfram það sem eftir var dags.

Vorum búin að vera í sambandi við kunningja okkar Svavar en hann lenti í Sydney fyrir 10 dögum og mæltum við okkur mót á miðvikudeginum. Hittumst á Ólympíuleikvanginum sem var byggður upp fyrir leikanna 2002. Flest allir leikvangarnir voru lokaðir fyrir almenning en sáum þó inní sundlaugina þar sem var unglingasundkeppni í gangi. Magnað líka að sjá ólympíukyndilin og þorpið sem byggðist í kringum þetta. Voru líka súlur með öllum keppendunum en sáum reyndar hvergi Völu Flosadóttir sem er frekar undarlegt mál. Snæddum svo öll saman þýskan pastarétt heima hjá frænku Kat áður en við héldum útá lífið. Seinasti dagurinn í Sydney var svo eins og fyrsti, á ströndinni en við entumst ekki lengi vegna skyndilegrar rigningar.

Núna erum við mætt aftur í Anglesea , erum farin að gera okkur heimakært hérna enda er þetta hin fínasti bær. Kíktum í afmælispartý í gær sem var fínt og hengum svo á ströndinni í dag, ekki slæmt það. Verðum hérna fram að helgi og eyðum síðan næstseinustu helginni með öllum strákunum frá Stony. Fljúgum til Brisbane 18. febrúar og ætlum að kveðja Ástralíu með stæl í Byron Bay síðustu dagana. Fljúgum svo frá Brisbane til Singapore og frá Singapore til Philippseyja! JIBBEY

Skilum kveðju til allra á Íslandi, setjum bráðum inn fleirri myndir frá Sydney.

Inga og Kristján